Στις εφημερίδες τα απλά μέλη, διαβάζουν μόνο για το ότι ο κ. Πρόεδρος, κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο Ηρώων στις εθνικές εορτές, ή ότι παρέστη στο τάδε πανηγύρι ή εκδήλωση του κάθε χωριού, ή ότι σήμερα χτύπησε τόσα αγριογούρουνα, όπως προκύπτει και από τις Αναρτήσεις του. Ξεχνάει βεβαία ότι στη Γενική Συνέλευση είχαμε προτείνει- αποφασίσει να αποφεύγονται τέτοιες «προκλήσεις», διότι στο τέλος τέλος είναι εις βάρος των θηραμάτων.

Κοινωνική πολιτική του Συλλόγου και διαφάνεια, όπως παλαιότερα, με Αιμοδοσίες, βραβεύσεις βετεράνων, ενίσχυση δεσμών με γειτονικούς συλλόγους, καπέλα, γιλέκα, σεμινάρια και πολλά άλλα απουσιάζουν από τη δράση της σημερινής Διοίκησης.

Επίσης, όταν πρόκειται για απαγορεύσεις κυνηγιού ή επεκτάσεις καταφυγίων τότε, όχι μόνο οι Κυνηγοί – Μέλη δεν γνωρίζουν τίποτα, αλλά ούτε καν τα μέλη του Δ.Σ. Η συνήθης τακτική είναι ο αιφνιδιασμός με τελεσίδικες αποφάσεις, χωρίς καμία συζήτηση με κυνηγούς των περιοχών που αφορούν οι απαγορεύσεις ώστε να υπάρξει συναίνεση.

Και με όλα αυτά φτάσαμε στις αρχές του χρόνου, την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2019, την ημέρα με την εντονότερη χιονόπτωση στην περιοχή της Πύλης, όπου ο Πρόεδρος κ. Παπασπύρος είχε τη χαρά να αναρτήσει καμαρωτός ένα μεγάλο Αγριογούρουνο που χτύπησε αυτή τη μέρα.

Εννοείται ότι σχεδόν αμέσως κυκλοφόρησε η είδηση της ανάρτησης και άρχισαν τα αρνητικά σχόλια στο Διαδίκτυο. Όπως επίσης και οι καταγγελίες – προφορικά και τηλεφωνικά από απλά μέλη – κυνηγούς, προς εμάς, τα μέλη της Διοίκησης, για την Προκλητική και Ηθικά Απαράδεκτη και Αντικυνηγετική ενέργεια του Προέδρου, ο οποίος υποτίθεται πως έπρεπε, όχι μόνο να είναι τίμιος αλλά και να φαίνεται τίμιος.

Τις επόμενες ώρες, απαιτήσαμε τη σύγκλιση έκτακτου συμβουλίου του Δ.Σ. με θέμα ακριβώς την άρση της στήριξης προς το Πρόεδρο στον οποίο προτείναμε να παραιτηθεί τουλάχιστον από ευθιξία και να συνεχίσει ο Σύλλογος με όλα τα υπόλοιπα μέλη – και τα Αναπληρωματικά – ώστε να ηρεμήσει η κατάσταση.

Όμως ο κ. Πρόεδρος , θεώρησε ότι με ένα συγνώμη που ζήτησε, θα μπορούσε να παραμείνει γαντζωμένος στην «εξουσία» του.

Έτσι όπως ήταν φυσικό με τη σύμφωνη γνώμη και των αναπληρωματικών μελών της Διοίκησης, αποφασίσαμε να υποβάλλουμε τις παραιτήσεις μας, εκφράζοντας τη θέση όλων των κυνηγών-μελών. Επί 20 ημέρες ο Πρόεδρος προσπαθούσε απεγνωσμένα να βρει αντικαταστάτες για τη συμπλήρωση του Δ.Σ. μέσα από τους 3 αναπληρωματικούς των εκλογών. Όμως απ’ ότι φαίνεται δεν έβρισκε 2 από αυτούς και η ιστορία οδηγούσε σε Διορισμό Προσωρινής Διοίκησης, μέχρι τις εκλογές του Απριλίου.

Την περίπτωση να παραιτηθεί ο ίδιος, και μόνο αυτός, δεν μπορούσε να την διανοηθεί. Έτσι έβαλε λυτούς και δεμένους να προσπαθούν να μεταπείσουν τουλάχιστον τους 2 από τους αναπληρωματικούς. Επιστρατεύτηκαν – σύμφωνα με δηλώσεις των ίδιων των αναπληρωματικών – και τους πλησίασαν απίθανα πρόσωπα και παράγοντες άσχετοι με το Σύλλογό μας προκειμένου να τους «πείσουν» ώστε να στηρίξουν τον πρόεδρο «για το καλό του Συλλόγου» φυσικά. Τους απίθανους αυτούς παράγοντες, βέβαια, η τοπική κοινωνία ήδη τους γνωρίζει. Και να είχε κάποιος ορκιστεί σε Ιερά και Όσια ότι δεν θα στηρίξει τον Πρόεδρο, θα βρισκόταν τρόπος να αθετηθεί ακόμα και αυτός ο όρκος.

Γεγονός είναι ότι οι 2 από τους 3 αναπληρωματικούς, δεν αποδέχονταν να στηρίξουν τον Πρόεδρο για τους ίδιους ακριβώς λόγους, όπως και εμείς.

Το περίεργο βέβαια είναι πως τα υπόλοιπα μέλη της Διοίκησης επέμειναν στη στήριξη του Προέδρου, αγνοώντας τη γνωστή και σ’ αυτούς Γενική Κατακραυγή.

Ίσως κάποτε πρέπει να εξηγήσουν για ποιο λόγο, στον απλό κόσμο του Συλλόγου. Με όλα αυτά που συμβαίνουν, ο Σύλλογός μας έχει πρόβλημα, και είναι υποκρισία τουλάχιστον οι υπεύθυνοι να επικαλούνται «το Καλό του Συλλόγου». Οι κακοί χειρισμοί, των Διοικούντων είναι αυτοί που δημιουργούν συνθήκες, ώστε να φεύγουν μέλη προς άλλους Συλλόγους (Τρίκαλα – Φαρκαδόνα), ή ακόμα και να ενισχύουν παρασυλλόγους.

Τελειώνοντας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τα Μέλη που μας εμπιστεύτηκαν με τη ψήφο τους στις προηγούμενες εκλογές καθώς και όσα από αυτά μας ενημέρωσαν και μας υπέδειξαν να κάνουμε το απλό και αυτονόητο καθήκον μας. Τη μη στήριξη δηλαδή του Προέδρου, ο οποίος σημειωτέον, εκλέχτηκε τελευταίος σε ψήφους στη Διοίκηση του Συλλόγου. Και βέβαια προδίδοντας την ομάδα που τον ανέδειξε έστω και τελευταίο στο Δ.Σ., κατάφερε μέσα από συμπαιγνίες και συμμαχίες, να αναδειχτεί στην πολυπόθητη γι’ αυτόν Προεδρία.

Αποχωρώντας από την Παρούσα Διοίκηση θα θέλαμε να εκφράσουμε ορισμένες απόψεις μας, που αφορούν όσους εμπλέκονται στα κοινά Συλλόγων και ιδιαίτερα κυνηγετικών.

1) Ένας Πρόεδρος δεν αυτοπροτείνεται ψάχνοντας «συμμαχίες» για να επιβληθεί, αλλά διορίζεται από την πλειοψηφική ετυμηγορία των μελών – ψηφοφόρων.

2) Αν κάποιος στη συνείδηση των κυνηγών, θεωρείται έστω και κατά λάθος λαθροθήρας, δεν έχει δικαίωμα να ’ναι σε Διοίκηση, πόσο μάλλον Πρόεδρος Συλλόγου.

3) Χωρίς Διαλλακτικότητα, Συναίνεση και Συναίσθημα, καμία Διοίκηση και κανένας Πρόεδρος δεν υπηρετεί έναν Σύλλογο.

4) Και οι τελευταίοι έχουν Δικαιώματα, αλλά αυτά τα καθορίζουν εφόσον υπάρχουν λόγοι, οι πρώτοι.

5) Όταν ένας Πρόεδρος αμφισβητείται έστω και απλά για κάποιο λόγο, πόσο μάλλον από την πλειοψηφία των μελών, θα πρέπει να ‘χει παντελόνια και να παραιτείται.

6) Τα μέλη ενός Δ.Σ. Συλλόγου έχουν υποχρέωση να υπηρετούν το Σύλλογο και όχι ο Σύλλογος να εξυπηρετεί τα όποια δικά τους Συμφέροντα.

 

Εννοείται δε ότι όποιος δεν σέβεται την Πλειοψηφία καλά θα κάνει να τη φοβάται».

 

Με τιμή

Οι παραιτηθέντες από την παρούσα Διοίκηση

Καραδήμας Κωνσταντίνος

Σταρίδας Γεώργιος